WEBSHOP

Hoerenhondjes

Set hoerenhondjes. Engels porselein ongeveer 100 jaar oud, staffordshire hondenbeelden. Deze porseleinen beeldjes kregen deze naam door het oude gebruik van prostituees om de snuit richting de kamer te richten wanneer er een klant binnen was, en naar buiten als de dame beschikbaar was.

Set van 2 stuks, hoogte 21 centimeter.

225,00

1 op voorraad

Stukje geschiedenis

Het verhaal achter de term “hoerenhondjes” is een intrigerend stukje geschiedenis dat teruggaat tot de 17e eeuw in Nederland. Deze term, die tegenwoordig als beledigend wordt beschouwd, verwijst naar kleine hondjes die vaak te zien waren in de gezelschapskringen van prostituees. Om het verhaal volledig te begrijpen, moeten we kijken naar de culturele, sociale en historische context van die tijd.

In de 17e eeuw, beter bekend als de Gouden Eeuw van Nederland, beleefde het land een periode van ongekende welvaart en culturele bloei. Amsterdam, in het bijzonder, was een centrum van handel, kunst en vermaak. Het was een tijd waarin kunstenaars als Rembrandt en Vermeer tot bloei kwamen, terwijl de Nederlandse Oost- en West-Indische Compagnieën enorme rijkdommen vergaarden door de handel in specerijen, edelstenen, en slaven.

Prostitutie

In deze welvarende samenleving bevonden zich ook talloze prostitutiehuizen. Prostitutie was destijds legaal en gecontroleerd, en prostituees hadden vaak een bepaalde mate van vrijheid en inkomen. Veel van deze vrouwen, die in de zogenaamde “hoerenbuurten” werkten, hadden kleine hondjes als huisdieren. Deze hondjes werden vaak omschreven als “hoerenhondjes.”

De redenen achter de aanwezigheid van deze hondjes zijn divers. Allereerst fungeerden de honden als metgezellen voor de prostituees, die vaak een eenzaam leven leidden. Deze hondjes gaven hen gezelschap en troost in hun soms zware bestaan. Bovendien hielpen de honden mogelijk om klanten aan te trekken. Voor sommige bezoekers van de bordelen konden deze kleine hondjes een teken van gastvrijheid zijn en een gevoel van huiselijkheid creëren in deze ongewone omgeving.

Kleine rassen

De hondjes in de prostitutiebuurten waren vaak van kleine rassen, zoals teckels, schoothondjes en windhonden. Deze honden waren gemakkelijk te verzorgen in de beperkte leefruimte en vereisten niet veel beweging. Ze waren discreet en pasten goed bij het intieme karakter van de prostitutiehuizen. Daarom kregen ze de bijnaam “hoerenhondjes.”

De term “hoerenhondjes” is door de eeuwen heen echter geëvolueerd en heeft tegenwoordig een negatieve lading. Het wordt vaak gebruikt als een scheldwoord om vrouwen of meisjes te denigreren. Dit is een treffend voorbeeld van hoe taal en de betekenis van woorden in de loop der tijd veranderen, vaak als gevolg van veranderende sociale normen en waarden.

Scroll naar boven